
Om half zeven in de ochtend wandel ik met m'n tienjarige hond Rocky door het park 'de Kuil' in Bargeres. Het is nog donker, ik verzink in gedachten en in die mijmering schuilt de belofte van een nieuwe dag.
Een dame komt me tegemoet, met een poedel. Al snel begint de poedel te grommen en te blaffen. Ze corrigeert hem, spreekt hem toe en trekt aan de riem. Maar hij blijft blaffen. Rocky reageert er niet op, snuffelt tussen de blaadjes en doet een plas.
De dame kijkt wat schuchter en ik zeg: "Angst en onzekerheid hè. Uw hond zit aan de riem en kan geen kant op. Ik herken het wel. Had mijn hond ook toen hij jonger was en wat nare ervaringen had gehad. Het is een verdedigingsmechanisme."
"Wat fijn dat u dat zegt," zegt ze, "want de meeste mensen zeggen tegen mij 'wat een rothond, voed hem eens beter op, ga ermee op cursus', en daarom loop ik hier ook zo vroeg."
Ik zie emotie in haar gezicht en ze zegt:
"Uw hond is lekker rustig."
"Hij is aan het facebooken," zeg ik.
Ze kijkt vragend en ik zeg: "Hij leest berichtjes die door andere honden zijn geplaatst. En daar plaatst hij een reactie op."
Ze moet glimlachen.
En terwijl we zo staan te kletsen, komen de honden nader tot elkaar en begroeten elkaar. De poedel is inmiddels rustig.
"U heeft een lief hondje," zeg ik en we gaan ieder onze eigen weg.
De zinsnede 'de meeste mensen' blijft even bij me hangen en onwillekeurig gaan m'n gedachten naar de ouders van leerlingen met gedragsproblemen en hoe zij zich moeten voelen tijdens het boodschappen doen. De blikken van mensen, de oordelen en misschien wel de uitspraken over gedrag en opvoeding.
Een oordeel is prima, maar besef dat je oordeel meer over jezelf zegt dan over de ander. Een oordeel vraagt dus om zelfreflectie, in plaats van dat je het bij de ander neerlegt.
Door Bart Heeling.
Bart Heeling (foto) is leerkracht op De Aventurijn Renn4 in Emmen, een school voor speciaal onderwijs. Hij geeft les aan kinderen met ernstige gedragsproblemen en/ of psychiatrische problematiek. Volgens Bart hebben mensen vaak nog een verkeerd beeld van het speciaal onderwijs. Hij deelt daarom zijn belevenissen in de column 'Gewoon Speciaal' en op LinkedIn. Eerder verscheen zijn bundel 'Gewoon Speciaal'.